System GLONASS

GLONASS (Globalnaja Nawigacionnaja Sputnikowaja Sistiema) rosyjski system nawigacji satelitarnej, który obejmuje swoim zasięgiem niemal całą Ziemię.

Początek GLONASS to 1 grudnia 1976, gdy Komitet Centralny Partii Komunistycznej i Rady Ministrów ZSRR wydała dekret "O rozwoju globalnego systemu nawigacji satelitarnej GLONASS".

Segmenty GLONASS

• GLONASS tworzą trzy segmenty:
  • Segment kosmiczny,
  • Segment użytkownika,
  • Segment naziemny.

Segment kosmiczny

By uzyskać pełną operacyjność systemu wymagane są 24 satelity, lecz ze względów ekonomicznych obecnie na orbicie znajduje się tylko 19, z czego 2 satelity są niesprawne (stan na 12.10.2009). Obecna ilość satelitów umożliwia funkcjonowanie nawigacji GLONASS na terytorium Rosji. Kąt inklinacji orbit wynosi 64,8°, a satelity GLONASS poruszają się po orbitach prawie kołowych na wysokości 19100 km. Czas pełnego obiegu wynosi 11.25 godz.

Segment użytkownika

Segment użytkownika tworzą odbiorniki przetwarzające sygnał z satelitów GLONASS w celu wyznaczenia współrzędnych pozycji, czasu i prędkości.
Odbiorniki GLONASS to głównie odbiorniki produkcji rosyjskiej o typach militarnych, lub wojskowych. Produkcja 12 lub 24-kanałowych odbiorników cywilnych jest dopiero przygotowywana.

Segment naziemny

Segment naziemny GLONASS tworzy: Główna stacja kontroli w Moskwie oraz 5 stacji monitorująco-śledzących (3 na terenie Rosji: St.Petersburg, Jenisejsk, Komsomolsk nad Amurem, jedna w Niemczech w Neustrelitz i jedna w Tarnopolu na Ukrainie).
Głównym zadaniem segmentu naziemnego systemu GLONASS jest: monitorowanie stanu konstelacji satelitów, transmisja depeszy nawigacyjnej, określanie, prognozowanie oraz uaktualnianie efemeryd satelitów oraz synchronizacja czasu.